Vejer de la Frontera

Een witte stad op een heuvel boven de Barbate

Vejer de la Frontera is een stad in het zuidwesten van de provincie Cádiz, in Andalusië, die op een heuvel staat die door de rivier de Barbate is afgesneden. De stad ligt volgens andalucia.com ongeveer tien kilometer van de kust, boven een steile kloof van de Barbate. Het gemeentebestuur noemt een afstand van 54 kilometer tot de stad Cádiz via de A-48. De luchthaven van Jerez ligt op 55 kilometer, die van Sevilla op 140 kilometer.

Vejer is geen kustplaats, al grenst de gemeente aan de Atlantische Oceaan en aan buurgemeenten als Conil, Chiclana en Barbate. Wie een badplaats zoekt, kijkt naar Conil de la Frontera of Chiclana de la Frontera. Vejer is de plek om te overnachten of een dag te wandelen in een bewaard historisch centrum, met het strand van El Palmar in dezelfde gemeente. Volgens het toeristenbureau van de gemeente heeft dat strand een Q-kwaliteitscertificaat.

Van Romeinse nederzetting tot grensstad

Op de plek van Vejer zijn sporen gevonden uit de bronstijd en uit de Romeinse tijd, toen de nederzetting Besaro heette. Na de slag bij de Janda in 711 bleef Vejer ruim vijf eeuwen islamitisch. Uit die periode stammen onder meer de poort van het kasteel, die uit de elfde eeuw komt, delen van de stadsmuur en de verwarde straatindeling van het centrum.

Ferdinand III nam de stad in 1250 in. In 1264 ging ze bij een opstand weer verloren en werd ze opnieuw veroverd. In 1285 verleende Sancho IV het heerschap over Vejer aan de Orde van Santiago, die er volgens de bron nooit zelf kwam. Daarna kwam de stad in handen van Guzmán el Bueno en zijn nakomelingen, de hertogen van Medina Sidonia. De toevoeging de la Frontera betekent ‘aan de grens’ en komt in de streek vaker voor, zoals bij Jerez de la Frontera en Arcos de la Frontera.

Het historische centrum werd op 7 juni 1976 beschermd als Conjunto Histórico, een beschermd stadsgezicht binnen het Spaanse erfgoedstelsel. In 1978 volgde de nationale prijs voor de verfraaiing van steden.

De cobijá: een sluier die verboden en teruggebracht werd

Het bekendste dat Vejer van andere witte dorpen onderscheidt, is de cobijá of cobijada. Dat is een zwarte kleding met zware rokken en een mantel die als een sluier het hele gezicht bedekte, op het linkeroog na. Wat men vaak aanneemt, dat de dracht Arabisch is, klopt niet: ze komt uit het Castilië van de zestiende en zeventiende eeuw, al heeft ze een islamitische weerklank.

In 1936 werd de dracht verboden, omdat men vond dat ze misdrijven, diefstal en verborgen wapens kon verhullen en iemands identiteit onzichtbaar maakte. Na de burgeroorlog lukte herstel niet goed, omdat vrouwen hun kleding door de schaarste hadden omgewerkt tot iets anders. Pas in 1976 kwam de cobijá definitief terug. Tegenwoordig draagt een vrouw haar tijdens de patroonsfeesten, waar een cobijada mayor en een kinderversie worden gekroond om de Vejerse vrouw het jaar daarop te vertegenwoordigen.

Vejer als uitvalsbasis in de Janda

De stad ligt in de comarca La Janda, een streek met gemeenten als Barbate, Conil en Vejer, waar het rivierdal van de Barbate een moerasgebied met beschermde status ligt, de rest van een van de grootste wetlands van Europa. Wie in Vejer slaapt, zit dicht bij het binnenland en de kust. Hoe het weer er in Andalusië werkt en wanneer je het best komt, lees je bij weer en klimaat in Andalusië.

Naar het binnenland van de provincie rijd je door naar Arcos de la Frontera, aan de zeekant naar Sanlúcar de Barrameda. Het hele overzicht staat bij alle bestemmingen.

Veelgestelde vragen