Op deze pagina
- Soort
- Versterkte wijn, droog of zoet
- Categorie
- Spaanse dranken
- Herkomst
- Jerez de la Frontera, El Puerto de Santa María en Sanlúcar de Barrameda
- Beschermde naam
- Jerez-Xérès-Sherry, daarnaast Manzanilla-Sanlúcar de Barrameda
- Druiven
- Palomino, pedro ximénez en moscatel
- Rijping
- In solera, minimaal twee jaar
- Alcohol
- 15 tot 22 procent, afhankelijk van de stijl
Een beschermde naam voor wijn uit de driehoek rond Jerez
Sherry is de Engelse naam voor de wijnen uit de omgeving van Jerez de la Frontera in Andalusië. Het is geen enkele stijl maar een familie, van lichte droge wijn die gekoeld als aperitief wordt geschonken tot stroperige dessertwijn. Binnen de Spaanse dranken zegt het woord sherry dus weinig zolang je niet weet welke stijl er bedoeld wordt.
De wijn komt uit de driehoek van Jerez de la Frontera, El Puerto de Santa María en Sanlúcar de Barrameda. De druiven zijn wit en vooral palomino; pedro ximénez en moscatel worden gebruikt voor zoete wijn. Een kenmerkende bodem in de streek is albariza, een witte, kalkrijke grond met tot veertig procent calciumcarbonaat. Hij neemt regenwater op als een spons en houdt het vast, zodat wortels dieper dan zes meter kunnen reiken.
De regelgevende raad, de Consejo Regulador, werd in 1935 opgericht en was de eerste van Spanje. Hij beheert drie beschermde namen: Jerez-Xérès-Sherry, Manzanilla-Sanlúcar de Barrameda en azijn van Jerez. Net als cava en riojawijn is sherry dus een naam met voorwaarden: alleen wijn die aan de regels voldoet mag hem dragen.
Vijf droge stijlen uit dezelfde basiswijn
Alle droge sherry begint als stille, droge witte wijn met ongeveer 11 tot 12 procent alcohol. Aan het eind van december wordt die wijn versterkt, en daarmee valt de keuze voor de stijl. Bij 15 procent kan zich een laag gist op de wijn vormen, de flor. Die laag beschermt de wijn tegen zuurstof, en deze biologische rijping levert fino en manzanilla op. Bij minstens 17 procent overleeft de flor niet: de wijn rijpt dan met zuurstofcontact, oxidatief, en wordt oloroso.
Amontillado zit daartussen. Hij begint onder flor, net als fino, en rijpt verder zonder gistlaag als die verdwijnt. Palo cortado wordt eerst op 15 procent gebracht; blijkt bij het proeven dat een vat zich anders ontwikkelt dan de rest, dan wordt die wijn alsnog boven 17 procent versterkt en rijpt hij verder oxidatief. De Consejo rekent alle vijf tot de vinos generosos en noemt ze droog: ten hoogste vijf gram restsuiker per liter.
Het hoge alcoholpercentage van oloroso komt volgens de Consejo niet door extra alcohol maar door verdamping van water tijdens de lange rijping.
| Stijl | Rijping | Alcohol | Schenken bij |
|---|---|---|---|
| Manzanilla | Biologisch, alleen in de bodega's van Sanlúcar de Barrameda | 15 tot 17 procent, meestal 15 | 6 tot 8 °C |
| Fino | Biologisch, onder flor | 15 tot 18 procent, meestal 15 | 6 tot 8 °C |
| Amontillado | Eerst biologisch, daarna oxidatief | 16 tot 22 procent | 12 tot 14 °C |
| Oloroso | Oxidatief | 17 tot 22 procent | 12 tot 14 °C |
| Palo cortado | Eerst op 15 procent, later boven 17 procent versterkt, daarna oxidatief | 17 tot 22 procent | 12 tot 14 °C |
Bron: Consejo Regulador, productie en sherrystijlen
Solera: een fles met wijn van verschillende leeftijden
Sherry rijpt in een solera. De vaten liggen in rijen boven elkaar: onderaan de solera met de oudste wijn, daarboven de criaderas met steeds jongere wijn. Voor het bottelen wordt een deel van de onderste rij afgetapt. Die vaten worden aangevuld met wijn uit de rij erboven, die op haar beurt wordt aangevuld uit de rij daarboven. Dat doorlopen van de rijen heet correr escalas.
Daardoor bevat een fles wijn van verschillende leeftijden en blijft de smaak van jaar tot jaar gelijk. Voor sherry geldt een minimale rijping van twee jaar; de Consejo noemt ook rijpingen van twintig of dertig jaar en langer. Bij biologische rijping heeft het aanvullen een tweede functie: de jongere wijn brengt voedingsstoffen aan voor de flor in de oudere rijen.
Zoete sherry: gemengd of van gedroogde druiven
Zoete sherry is een aparte categorie en geen latere fase van de droge stijlen. Pedro ximénez en moscatel zijn van zichzelf zoet. De druiven worden na de oogst in de zon gedroogd, waardoor het suikergehalte stijgt, en de gisting is onvolledig, zodat er suiker in de wijn blijft. Pedro ximénez rijpt uitsluitend oxidatief en wordt donker, met geuren van rozijnen, vijgen en dadels. Moscatel kan ook van verse druiven worden gemaakt; gedroogd heet hij moscatel de pasas.
Cream en pale cream krijgen hun zoetheid door te mengen. Cream is oloroso met pedro ximénez. Pale cream bestaat uit fino of manzanilla met geconcentreerde, gezuiverde druivenmost, zodat de kleur licht blijft. De Consejo noemt daarnaast medium, een tussenvorm die ook door mengen ontstaat.
| Stijl | Hoe gemaakt | Suiker per liter |
|---|---|---|
| Pedro ximénez | Zongedroogde druiven, oxidatieve rijping | Meer dan 212 gram |
| Moscatel | Moscatel de Alejandría, vers of gedroogd | Meer dan 160 gram |
| Cream | Oloroso gemengd met pedro ximénez | 115 tot 140 gram |
| Pale cream | Fino of manzanilla met gezuiverde most | 45 tot 115 gram |
Bron: Consejo Regulador, zoete sherrystijlen
Veelgestelde vragen
Wat is het verschil tussen fino en manzanilla?
Beide rijpen biologisch onder flor en liggen meestal op 15 procent alcohol. Manzanilla rijpt uitsluitend in de bodega's van Sanlúcar de Barrameda, aan de monding van de Guadalquivir, waar volgens de Consejo het microklimaat de flor laat gedijen. De Consejo omschrijft manzanilla als bleek strogeel, met bloemengeuren van kamille, amandel en deeg en een licht bittere afdronk. Fino ruikt volgens dezelfde bron naar amandel, verse deeg en wilde kruiden.
Hoe zie je op het etiket of een sherry droog of zoet is?
De naam van de stijl zegt het meeste. Manzanilla, fino, amontillado, oloroso en palo cortado zijn droog, met ten hoogste vijf gram restsuiker per liter. Pale cream, medium, cream, moscatel en pedro ximénez rekent de Consejo tot de zoete wijnen. Staat er alleen sherry op de fles, zonder naam van een stijl, dan zegt dat nog niets over de zoetheid.
Welk eten past bij welke sherry?
De Consejo noemt fino als aperitief bij tapas, olijven, noten en Iberische ham, en manzanilla bij vis en schaaldieren. Amontillado past bij soep, paddenstoelen en halfgerijpte kaas, oloroso bij rood vlees en stoofgerechten zoals ossenstaart, en pedro ximénez bij pure chocolade of blauwe kaas als Cabrales. Wie een ander aperitief op wijnbasis zoekt, kan het ook met Spaanse vermut proberen. Meer gerechten en dranken om te combineren staan onder eten en drinken in Spanje.
Bronnen
- Consejo Regulador, de sherryregio · De drie plaatsen van de driehoek en de ligging van Jerez · geraadpleegd 5 oktober 2026
- Consejo Regulador, over de raad · Oprichting in 1935 en de drie beschermde namen · geraadpleegd 5 oktober 2026
- Consejo Regulador, wijngaard · Toegelaten druiven en albarizabodem · geraadpleegd 5 oktober 2026
- Consejo Regulador, versterking · Moment en alcoholpercentage van de versterking voor biologische en oxidatieve rijping · geraadpleegd 5 oktober 2026
- Consejo Regulador, rijping · Solera, criaderas, flor en de minimale rijpingsduur · geraadpleegd 5 oktober 2026
- Consejo Regulador, productie en sherrystijlen · Overzicht van alle stijlen, met per stijl een eigen pagina over alcohol, suiker, serveertemperatuur en combinaties · geraadpleegd 5 oktober 2026