Mojácar: een wit bergdorp en 17 kilometer kust

Het dorp op de heuvel en de strook langs zee

Mojácar ligt aan de Costa de Almería, in het oosten van de provincie. Volgens de gemeente ligt het dorp op de laatste uitloper van de Sierra de Cabrera, boven de kust. Dat verklaart waarom je in Mojácar over twee plekken spreekt: het pueblo, het witte dorp op de heuvel, en de playas, de strook langs zee waar de stranden en de badplaatsvoorzieningen liggen. Het zijn delen van dezelfde gemeente, maar ze voelen als twee verschillende plaatsen.

Het pueblo heeft volgens de gemeente smalle, kronkelende straten vol bloemen. Je loopt er dus veel omhoog en omlaag. De kuststrook is vlakker en past bij wie bij het strand wil verblijven. Wie beide wil, kiest een verblijf aan de kust en rijdt of gaat met een taxi naar het dorp; de afstand tussen de twee delen hebben we niet bij een officiële bron kunnen nagaan, dus kijk die op een kaart na.

Zeventien kilometer strand van Marina de la Torre tot Sopalmo

De gemeente geeft de kust op als 17 kilometer, van Marina de la Torre in het noorden tot de Rambla de la Granatilla bij Sopalmo. Het karakter wisselt per stuk. Bij Marina de la Torre, El Cantal, La Cueva del Lobo, Las Ventanicas en Venta del Bancal vind je volgens de gemeente zandstranden met voorzieningen. Cala de la Granatilla, Cala del Sombrerico, Macenas en Playa del Perulejo noemt de gemeente als rustigere stukken kust.

Wil je in de provincie meer kust zien, dan kun je westwaarts naar Cabo de Gata, dat een ander landschap heeft, of naar de badplaatsen Roquetas de Mar en Almerimar. Een bredere vergelijking van kustgebieden staat bij de Spaanse kusten.

Van Moorse nederzetting tot zilvermijnen

De gemeente dateert de eerste sporen van menselijke aanwezigheid in de Midden-Paleolithicum, met neolithische vondsten. Fenicische en Griekse kolonisten kwamen volgens de gemeente op het metaal in de nabije Sierra Almagrera af. Tussen de zesde of zevende eeuw en het midden van de dertiende eeuw lag de nederzetting op de plek die nu Mojácar la Vieja heet; daar staan nog cisternes uit de tijd van het Koninkrijk Granada.

Over het jaar 1488 vertelt de gemeente dat de alcaide Alabez, anders dan andere heersers in de streek, weigerde zich over te geven aan de Reyes Católicos. De gemeente beschrijft de overgave van de dorpen in de streek aan hen ook als een onderhandelde en vreedzame overdracht, en herdenkt die tijdens de feesten van Moros y Cristianos. Het verhaal van Alabez komt dus uit de lokale overlevering van de gemeente zelf; een onafhankelijke historische bron hebben we er niet voor geraadpleegd.

In de negentiende eeuw bracht een rijke zilverader in de Sierra Almagrera welvaart en bevolkingsgroei. Toen de mijnen aan het begin van de Republiek sloten, vertrokken veel inwoners naar Argentinië en de Verenigde Staten.

De Indalo en de schilder die het symbool terugbracht

De Indalo is het symbool dat je in Mojácar op huizen, in winkels en op souvenirs ziet: een figuurtje met een boog boven zijn armen. De gemeente zegt dat het teruggaat op muñecos mojaqueros, figuurtjes die met rode klei op huizen en boerderijen werden geschilderd om ze te beschermen. In de jaren vijftig richtte de schilder Jesús de Perceval volgens de gemeente de Indaliaanse beweging op, met Mojácar als centrum. Dat de Indalo nu in heel Spanje wordt gepromoot, rekent de gemeente zichzelf toe.

Meer over de provincie en haar kust vind je bij alle bestemmingen.

Praktische oriëntatie

De luchthaven van Almería (IATA-code LEI) wordt beheerd door Aena. Welke maatschappijen en bestemmingen er op dit moment vliegen, hangt van het seizoen af; kijk dat op de Aena-pagina na. De afstand van de luchthaven tot Mojácar en de busverbindingen hebben we niet bij een officiële bron kunnen controleren, dus we noemen geen reistijden.

Veelgestelde vragen