Generalife, het landgoed van de sultans boven de Alhambra

Een landgoed buiten de muren, geen tuin van het paleis

Het Generalife ligt niet binnen de paleisstad Alhambra maar ertegenover, op de hoger gelegen helling buiten de muren, boven de stad Granada. Het Patronato de la Alhambra y Generalife omschrijft het als een almunia: een landgoed dat tegelijk voor landbouw en voor rust werd gebruikt, met een bewoond kerngebouw en daaromheen akker- en weidegrond. Op de kaart van Spanje ligt Granada in het binnenland van Andalusië.

Van buiten lijkt het gebouw meer op een cortijo, een boerderij, dan op een paleis; pas binnen kom je via twee binnenplaatsen op verschillende hoogtes bij het paleisgedeelte. De cipressenlanen waarlangs je nu naar binnen loopt zijn aangelegd in 1862, voor het bezoek van koningin Isabel II. Van de oudere toegangen voerde de meest directe dwars door de moestuinen naar de Alhambra.

Vier moestuinen en een naam waarover de bronnen het oneens zijn

Het landgoed was verdeeld in vier grote moestuinen, aangelegd als terrassen die de helling volgen en gescheiden door zware keermuren waarvan een deel nog overeind staat. Hun Castiliaanse namen worden al heel lang gebruikt: Colorada, Grande, Fuente Peña en Mercería. Volgens het Patronato komen de huidige grenzen ongeveer overeen met de middeleeuwse. Rond het geheel lag een dehesa, een weidegebied waar paarden en vee werden gehouden en waar de sultan kon jagen.

Over de naam bestaat geen eensluidende verklaring. Het Patronato noemt lezingen die uiteenlopen van “de hoogste van de tuinen” tot “tuin van de citerspeler”, en meldt dat tegenwoordig meestal “tuin van de alarife” wordt aangehouden, dus de tuin van de bouwmeester.

Het Patio de la Acequia en de waterwerken

Het hart van het paleis is het Patio de la Acequia, een smalle, langgerekte binnenplaats waar de Acequia Real doorheen loopt, de hoofdwaterleiding van het complex. De kruisende waterstralen waar de binnenplaats om bekendstaat zijn pas in de negentiende eeuw geplaatst; bij een opgraving in 1958, na een brand, kwamen op een lager niveau twaalf oudere spuitmonden tevoorschijn. In de Nasridentijd was de binnenplaats bovendien gesloten: een hoge muur aan de westzijde liet alleen door een klein uitkijkpaviljoen zicht naar buiten. Die muur is in christelijke tijd verlaagd en kreeg een galerij, waarmee de besloten tuin een uitkijkpunt over de omgeving werd. Vanuit het uitkijkpaviljoen zie je de moestuinen, de heuvel van de Alhambra en de benedenstad van Granada.

Vlakbij blijft het water op twee plaatsen zichtbaar. Over de borstweringen van de Escalera del Agua stroomt water uit de Acequia Real omlaag door goten van omgekeerde dakpannen, onder een gewelf van laurier. In het aangrenzende Patio del Ciprés de la Sultana, met een zuilengalerij uit 1584, ligt een vijver omringd door fonteinen; de koelte van dat water maakte in 1526 al indruk op de Venetiaanse gezant Andrea Navagero.

De tuinen van 1931 en 1951 en het openluchttheater

Veel van het groen waar bezoekers doorheen lopen is twintigste-eeuws. Nadat de staat het Generalife in 1921 had verworven, kwam het plan op om de strook tussen de Alhambra en het paleisgebouw als openbaar park in te richten. Dat gebeurde in drie delen, samen de Jardines Nuevos. Het deel vlak bij het gebouw kwam in 1931 klaar als doolhoftuin met rozenbogen en cipressen. In 1951 volgde een verlenging door architect Francisco Prieto Moreno, met een kruisvormige waterloop, paden tussen dichte cipressenhagen en een pergola die uitkijkt op de Alhambra en de stad. Het derde deel is het openluchttheater.

Het theater staat aan het zuidelijke eind van de tuinen. Voor het Festival Internacional de Música y Danza, dat in 1952 werd opgezet, ontwierp Prieto Moreno een theater in de opzet van een Nasridische riad, een traditioneel huis rond een binnentuin. Het ging in 1954 open als hoofdlocatie voor de balletvoorstellingen; een grondige restauratie werd in juli 2005 afgerond. Hoger op het terrein liggen de negentiende-eeuwse Jardines Altos, met magnolia's en kleine fonteinen op opeenvolgende terrassen.

Een tuinkaartje van 12,73 euro, zonder de Nasridenpaleizen

Het Generalife zit in het algemene dagkaartje voor het hele monument van 22,27 euro, maar er is ook een goedkoper tuinkaartje van 12,73 euro. Daarmee kom je in het Generalife met paleis en tuinen, in de Alcazaba met de Torre de la Vela, in het Partal en op de Paseo de los Cipreses; alleen de Nasridenpaleizen blijven erbuiten. Bij online aankoop komt er een servicetoeslag bovenop. Beide bedragen staan op de tarievenpagina van het Patronato, die verwijst naar de Orden (verordening) van 17 juli 2025 waarin de openbare prijzen voor het complex zijn vastgesteld.

Het terrein is van 15 oktober tot en met 31 maart open van 08:30 tot 18:00 uur en van 1 april tot en met 14 oktober van 08:30 tot 20:00 uur. Daarnaast zijn er avondbezoeken aan de tuinen voor 8,48 euro, in april en mei en van 1 september tot 14 november, langs een kortere route van de Paseo de los Nogales via de Jardines Nuevos naar het paleis en terug. Omdat het bezoek zich vrijwel geheel buiten afspeelt en het terrein omhoog loopt, maakt het tijdstip verschil; in het weer en klimaat in Granada zie je in welke maanden het midden op de dag warm kan worden. Kies je het algemene kaartje en combineer je Granada met andere steden in Spanje, houd er dan rekening mee dat je voor de Nasridenpaleizen een vast tijdstip op je kaartje krijgt.

Veelgestelde vragen