Caldera de Taburiente

Een kom van acht kilometer doorsnede

De Caldera de Taburiente ligt midden op La Palma, het noordwestelijke eiland van de Canarische Eilanden. Het nationale park beslaat 4.690 hectare, met daarrond een beschermingszone van nog eens ruim 6.200 hectare. Het parkbeheer beschrijft het gebied als een enorme kom van ongeveer acht kilometer doorsnede.

Wat die maat niet vertelt, is de steilte. Het laagste punt van het park ligt op 430 meter, het hoogste op 2.426 meter: een verschil van bijna twee kilometer binnen een kom van ongeveer acht kilometer breed. Het parkbeheer spreekt zelf van hoogteverschillen tot 2.000 meter.

Waarom het geen ingestorte vulkaankrater is

In de geologie is een caldera een kom die ontstaat wanneer het dak van een leeggelopen magmakamer instort. De naam wekt die verwachting, maar het parkbeheer noemt voor dit gebied een reeks oorzaken naast elkaar: meerdere vulkaanuitbarstingen, grote aardverschuivingen, de erosieve kracht van water en de tijd die dat alles nodig had. De kom is niet in één gebeurtenis gevormd.

In het park ligt een netwerk van beken en stortbeken met grote erosieve kracht. Water is dus geen bijzaak in de vorming van de kom: het staat als een van de oorzaken in de beschrijving van het parkbeheer, naast de vulkanische uitbarstingen en de aardverschuivingen.

Het Roque de los Muchachos-observatorium op de rand

Op de rand van het park staat het Roque de los Muchachos-observatorium, op 2.396 meter in de gemeente Garafía. Het Instituto de Astrofísica de Canarias, dat de sterrenwacht beheert, plaatst die locatie op de rand van het nationale park en wijst op de uitzonderlijke omstandigheden voor astronomisch onderzoek boven La Palma.

De technische fiche van het park vermeldt ook twee erkenningen: biosfeerreservaat sinds 2002 en Starlight-bestemming sinds 2012, een keurmerk voor plekken met een heldere sterrenhemel. Wie in de kom of op de rand wil wandelen, vindt de gemiddelde temperaturen en regenval per seizoen bij weer en klimaat op La Palma. Die cijfers gelden voor het eiland, niet voor de rand zelf.

Een beschermd gebied dat vooral in particuliere handen is

Uit de technische fiche van het park komt een gegeven dat je bij een nationaal park niet verwacht: 90,9 procent van de grond is particulier eigendom en 9,1 procent is van de gemeenten, terwijl de staat er niets bezit. Het gebied werd op 6 oktober 1954 bij koninklijk besluit aangewezen, in 1981 bij wet opnieuw ingedeeld en wordt beheerd volgens een beheerplan dat in 2005 bij decreet is vastgesteld. Sinds 2010 beheert de autonome regio van de Canarische Eilanden het park volledig.

Voor bezoekers zijn enkele toegangen geregeld. Het autoverkeer naar het uitzichtpunt La Cumbrecita wordt in de ochtend vanaf het bezoekerscentrum gereguleerd. Naar Los Brecitos rijd je over een onverharde weg van ongeveer 13 kilometer, die begint bij Los Llanos de Aridane aan de westkant van het eiland, maar parkeren is daar niet toegestaan. Voor activiteiten in het park bestaat een centraal reserveringssysteem, dus kijk vóór je bezoek wat voor jouw plan geldt. De hoofdstad Santa Cruz de La Palma ligt aan de oostkant van het eiland.

Veelgestelde vragen