San Antonio op Ibiza

Bijna dertigduizend inwoners rond een baai

San Antonio, in het Catalaans Sant Antoni de Portmany, is een gemeente aan de westkust van Ibiza. Op 1 januari 2025 telde ze 29.132 inwoners volgens het INE, de Spaanse statistiekdienst. Meer dan 80 procent woont in de hoofdkern en de wijken eromheen. De kernen Sant Rafel, Santa Agnès en Sant Mateu zijn kleiner en hebben een meer verspreide bebouwing.

Het aantal inwoners groeide van 4.264 in 1900 naar 6.023 in 1950, 15.081 in 2001 en 21.915 in 2011. Bijna alle groei kwam na 1950.

Van Romeinse haven tot badplaats na 1950

De Feniciërs gebruikten de baai volgens de gemeente om drinkwater in te nemen en te vissen. De Romeinen noemden de haven Portus Magnus, de grote haven. Na de verovering van Ibiza door Jacobus I van Aragón op 8 augustus 1235 hoorde het gebied bij het Quartó de Portmany. In 1305 gaf de aartsbisschop van Tarragona de bewoners toestemming voor een kapel, waar de kerk van het dorp op teruggaat.

De bisschop Manuel Abad y Lasierra verdeelde het eiland in 1785 in parochies, en in 1833 werd San Antonio een gemeente. In de negentiende eeuw kwamen het gemeentehuis, openbare scholen (1860 en 1861) en de vuurtoren bij Coves Blanques. Aan het begin van de twintigste eeuw emigreerden mensen naar Amerika, en in de jaren twintig kwamen transport- en scheepvaartbedrijven op gang. De hotels Portmany (1933) en Ses Savines (1935) behoorden tot de pioniers van het toerisme. Na de Burgeroorlog van 1936 tot 1939 en vooral na 1950 groeide de plaats uit tot een grote badplaats.

Zonsondergang bij Ses Variades en vier andere plekken

De gemeente presenteert de zonsondergang als een kenmerk van de plaats. Het middelpunt is Ses Variades in het noorden van de baai, waar jaren geleden het uitgaan rond zonsondergang begon. Café del Mar en meerdere zaken van Grupo Mambo staan daar.

Als andere uitkijkpunten noemt de gemeente Cap Negret, Punta Galera, Sa Penya Esbarrada en Cap Blanc, waarvan Punta Galera het afgelegenste is. Ook vanaf Cala Salada is de zon te zien ondergaan.

S'Arenal, het stadsstrand in het midden van de baai

S'Arenal loopt van de rotonde bij het Passeig de la Mar tot Punta des Molí en heeft fijn zand. Er zijn ligbedden, douches, een calisthenicspark, bars en restaurants, en je kunt er watersportmateriaal huren. In de zomer is er een badmeester. Het strand is toegankelijk voor rolstoelen.

Overdag draait het volgens de gemeente om kajakken, suppen en beachvolleybal, en 's avonds is het een uitgaansgebied met veel zaken. Het hele jaar vinden er sportieve en culturele evenementen plaats, waaronder een naspeling tijdens de feesten van Sant Bartomeu.

Cala Salada en Cala Saladeta, met de bus of te voet

Cala Salada en Cala Saladeta liggen naast elkaar in een bosrijke omgeving. Cala Salada heeft zand om te zwemmen, ligbedden, een restaurant en parkeerplaatsen, en is toegankelijk voor rolstoelen. Cala Saladeta bereik je alleen via een kustpad. Er zijn geen voorzieningen, behalve een badmeester in de zomer.

De gemeente noemt ze de eerste 'verbonden stranden' van Ibiza: je kunt er gratis parkeren of met bus P7 komen, zodat de omgeving minder wordt belast. Badmeesters zijn er alleen in de zomer. Hoe het weer op het eiland per maand verloopt, staat in het artikel over het klimaat op Ibiza.

Vanaf de luchthaven of de veerhaven

De luchthaven ligt ongeveer 20 kilometer van San Antonio. ALSA rijdt tussen de luchthaven en de plaats, en er zijn taxi's en verhuurbedrijven. Veerboten komen aan in de haven van Ibiza-stad, ongeveer 17 kilometer van San Antonio.

San Antonio vergeleken met de oostkust en de baaien in het zuiden

Wat de gemeente zelf naar voren brengt, is de baai met het stadsstrand en de zonsondergang, aangevuld met baaien als Cala Salada. Aan de oostkust ligt Santa Eulalia, met 42.479 inwoners de tweede gemeente van het eiland. De bekende baaien in het zuidwesten liggen niet in San Antonio: Cala Comte hoort bij de buurgemeente Sant Josep de sa Talaia.

Veel horeca langs het water vind je rond s'Arenal. Binnen de gemeente zijn Santa Agnès en Sant Mateu juist kernen met weinig inwoners en een verspreide bebouwing.

Veelgestelde vragen