Op deze pagina
Timanfaya, Montañas del Fuego en Islote de Hilario: wat is wat
Timanfaya is een nationaal park in het centrale westen van Lanzarote, in de gemeenten Yaiza en Tinajo. Het park beslaat ruim 51 vierkante kilometer lavavelden, kraters en vlakten van vulkanisch gruis, ontstaan bij de uitbarstingen van 1730 tot 1736. De meeste bezoekers zien het vanuit een bus op een vaste route, die vertrekt bij het Islote de Hilario.
De namen lopen door elkaar. Timanfaya is het beschermde park, dat sinds 1 januari 2010 door de Canarische regering wordt beheerd. De Montañas del Fuego, de vuurbergen, zijn de kratergroep in de kern van het park, waar op een paar vierkante kilometer meer dan 25 kraters liggen. Het Islote de Hilario is een oudere heuvel die de lava van 1730 door zijn hoogte ontweek. Daar liggen de parkeerplaats, het restaurant en het vertrekpunt van de bus. De naam komt volgens de overlevering van een kluizenaar die er vijftig jaar met een dromedaris woonde.
De hete grond van het Islote de Hilario
Op het Islote de Hilario is de grond vlak onder het oppervlak heet. Volgens de bezoekersgids van het ministerie bedraagt de temperatuur aan de oppervlakte op ongeveer 3.000 vierkante meter 100 °C, en is op 10 centimeter diepte tot 277 °C gemeten. De hoogste temperatuur van het hele park, 610 °C, is gemeten op 13 meter diepte in een boorgat bij de ingang van de route.
De gids noemt dit droge hete rots: er komt geen zichtbare damp uit de grond, en de hoge temperaturen worden in stand gehouden door een zeer zwakke stroom gassen die oorspronkelijk uit het magma komt. Behalve op het Islote de Hilario is de grond ook bij de Casa de los Camelleros en op de kraterbodem van de Montaña del Fuego zo heet.
Bij het restaurant wordt die hitte getoond. Wordt water in een ijzeren buis van ongeveer 12 meter lengte gegoten, dan verandert het in de hete grond meteen in stoom en spuit het als een geiser naar buiten. In een kuil van 3 meter diep vatten struiken vuur, op een plek waar de gids 435 °C meet. Het restaurant El Diablo grilt vlees en groenten boven een geothermische put van 5 meter diep.
Het gebouw is zelf op die hitte ontworpen. Jesús Soto, medewerker van César Manrique, bedacht een fundering van afwisselend cement, klei en gesteente, zodat de warmte naar buiten kan stromen en via een put wordt afgevoerd. Die put is nu de grill. De architect was Eduardo Cáceres.
Korstmossen op kale lava en de akkers daarna
Op de kale lava zijn korstmossen de eerste planten. Volgens de parkgids zijn ze de enige die het klimaat en de arme bodem aankunnen, en ze maken de ondergrond geschikt voor planten die meer van hun bodem vragen. In het park zijn 71 soorten beschreven, en de gids verwacht dat het er meer dan 200 zijn. Op de malpaís, het blokkenveld van scherpe lava, groeien dichte witte pluimpjes van Stereocaulon vesubianum.
De uitbarstingen lieten ook gruis achter dat boeren leerden gebruiken. De teeltwijze met een laag vulkanisch gruis, enarenado genoemd, is volgens de parkgids na de uitbarstingen bedacht. Op grote schaal zie je haar in het wijngebied La Geria.
De Ruta de los Volcanes en wat je erlangs ziet
De Ruta de los Volcanes is een weg van ongeveer 14 kilometer door het hart van de Montañas del Fuego, aangelegd in 1968 en ontworpen door César Manrique en Jesús Soto. Je rijdt hem alleen mee in de bussen van het eilandbestuur. De rit duurt ongeveer 35 minuten, met uitleg via audio in het Spaans, Engels en Duits.
Onderweg zie je beide soorten lava van het park: het scherpe blokkenveld van de malpaís, in de gids aa genoemd, en de gladde, kronkelende platen die pahoehoe heten. De route passeert de hornito Manto de la Virgen, een kleine kegel van opgespatte lava, en gaat door een lavatunnel. Daarna volgt de asvlakte Valle de la Tranquilidad, en de route eindigt hoog in de Montañas del Fuego bij de kraters van Timanfaya.
Manrique werkte in dezelfde jaren aan de eerste bezoekerscentra van het eilandbestuur, zoals Jameos del Agua. De duivel op de borden bij de toegangen tot het park is zijn ontwerp, gemaakt van hout van afgedankte schepen.
Kaartjes, tijden en regels
De beheerder van de Montañas del Fuego verkoopt kaartjes alleen online, voor een vast tijdstip. Het centrum is dagelijks open van 9.00 tot 15.45 uur. Op 5 oktober 2026 stond het tarief voor volwassenen op 30 euro; kinderen van nul tot zes jaar gaan gratis. Je moet vijftien minuten voor je tijdstip aanwezig zijn, en een kaartje met tijdslot is niet te wijzigen of terug te betalen. Reken in totaal op ruim een uur.
Met je eigen auto rijd je vanaf de controlepost bij El Taro naar de parkeerplaats bij het Islote de Hilario, en je blijft tot daar in de auto. Huisdieren zijn niet toegestaan, behalve erkende hulphonden. De toegang loopt via Yaiza of via Tinajo, aan weerszijden van de LZ-67. Vanuit de badplaatsen Playa Blanca en Puerto del Carmen is het park een dagtocht.
Het klimaat is subdesertisch, met neerslag die vooral in de herfst en winter valt. De beheerder raadt van juni tot en met september zonbescherming aan en in de winter warme kleding vanwege de wind. De maandcijfers staan bij het weer en klimaat op Lanzarote.
Dromedarissen, bezoekerscentrum en wandelroutes
Aan de LZ-67 ligt het Echadero de los Camellos, waar volgens de parkgids korte ritten op dromedarissen worden aangeboden. De naam is een misverstand: het zijn dromedarissen, die op Lanzarote lang voor ploegwerk en transport werden gebruikt.
De bezoekersgids van het parkbestuur dateert uit 2005. Dromedarisritten, wandelroutes en de tijden van het museum kunnen sindsdien zijn veranderd. Vraag het actuele aanbod voor je reis na bij het bezoekerscentrum in Mancha Blanca.
| Plek | Wat je er vindt | Let op |
|---|---|---|
| Islote de Hilario | Parkeerplaats, restaurant El Diablo, geothermische demonstraties en vertrek van de bus | Alleen met een online kaartje voor een vast tijdstip |
| Echadero de los Camellos | Dromedarisritten en een museum over lavamaterialen, korstmossen en landbouw | Aan de LZ-67, aan de kant van Yaiza |
| Centro de Visitantes de Mancha Blanca | Informatiecentrum van het parkbestuur over geologie, planten, dieren en het eiland | Buiten de parkgrens, aan de kant van Tinajo |
| Begeleide wandelroutes | Termesana van ongeveer 2 kilometer en een kustroute van 9 kilometer | Vooraf te regelen via het bezoekerscentrum; gegevens uit de gids van 2005 |
Bron: Guía de visita del Parque Nacional de Timanfaya
Veelgestelde vragen
Mag je zelf met de auto of te voet door Timanfaya?
Niet vrij. Ruim 90 procent van het park is reservaat dat alleen voor onderzoek en beheer toegankelijk is. Met de auto rijd je alleen van El Taro naar het Islote de Hilario, en de Ruta de los Volcanes rijd je alleen mee in de bus. Vrij lopen mag volgens de gids uit 2005 alleen langs de kust, op een pad van 9 kilometer door lava dat als zeer zwaar wordt omschreven. Vraag bij het bezoekerscentrum of dat nog zo is.
Kun je met een kinderwagen of jonge kinderen naar Timanfaya?
Kinderen van nul tot zes jaar gaan gratis mee. De beheerder meldt dat er kinderstoelen en een cafetaria zijn, maar dat een kinderwagen lastig te gebruiken is en een draagzak wordt aangeraden. Voor mensen met beperkte mobiliteit zijn er aangepaste bussen.
Bronnen
- Ministerio para la Transición Ecológica, Timanfaya: technische gegevens · oppervlakte van het park, decreet van 1974 en overdracht van het beheer aan de Canarische regering in 2010 · geraadpleegd 5 oktober 2026
- Ministerio para la Transición Ecológica, Timanfaya: geschiedenis · verloop van de uitbarstingen van 1730 tot 1736 en van 1824 · geraadpleegd 5 oktober 2026
- Guía de visita del Parque Nacional de Timanfaya (editie 2005) · bezoekersgids van het ministerie met geologie, warmte-anomalieën, korstmossen, zonering, de geschiedenis van het toerisme en de wandelroutes · geraadpleegd 5 oktober 2026
- CACT Lanzarote, Montañas del Fuego · openingstijden, tarief, reservering met tijdslot, busroute en regels voor bezoekers · geraadpleegd 5 oktober 2026