Pimientos de Padrón: kleine groene pepers, de ene pit en de andere niet

Regio

Galicië

Herkomst

Herbón, parochie van Padrón (provincie A Coruña)

Oogst en verkoop (DOP)

1 mei tot en met 31 oktober

Formaat vrucht

3,5 tot 5,5 cm lang, 3,5 tot 4,5 g

Serveerwijze

Als tapa, gebakken met zout

Wat het is en waarom je niet weet welke pit

De pimientos de Padrón horen bij de Spaanse tapa's, de kleine gerechten die je bij een drankje bestelt. Het zijn kleine groene pepers van de soort Capsicum annuum, die in Galicië onrijp worden geplukt. Je eet ze heel, op de steel na. Meestal smaken ze zoet en mild, maar niet elke peper is even zacht. In Galicië zegt men er uns pican e outros non bij: sommige prikken, andere niet.

Die willekeur zit in het product zelf. Het productdossier van de oorsprongsbenaming vermeldt dat niet alle vruchten pit hebben, dat het ongeregeld voorkomt en dat telers vruchten met veel pit bewust vermijden. Je kunt dus niet aan een peper zien welke pittig is. Wie het als spel ziet, bestelt een schaaltje om te delen. Wie helemaal geen pit wil, kiest beter een andere tapa, zoals patatas bravas of een tortilla.

Deze pagina hoort bij de Spaanse gerechten binnen eten en drinken. Het gerecht is eenvoudig, maar de herkomst en de beschermde naam leggen uit waarom niet elke Padrónpeper in een Spaanse bar uit Padrón komt.

Herbón, de monniken en de beschermde naam

De pepers komen uit de omgeving van Padrón, in de provincie A Coruña. Volgens het productdossier van de beschermde oorsprongsbenaming brachten franciscaner monniken in de zeventiende eeuw zaad uit het Mexicaanse Tabasco naar het klooster van Herbón, een parochie van Padrón. Eind achttiende eeuw werd gedroogde, gemalen peper in Herbón al verhandeld. Over de precieze datum en route bestaan meerdere lezingen: het productdossier noemt de zeventiende eeuw, andere bronnen de zestiende.

De juridische naam is Pemento de Herbón, niet Pimiento de Padrón. Alleen vruchten van lokale ecotypen van de Padrónvariëteit, geteeld in de gemeenten Padrón, Dodro en Rois (A Coruña) en Pontecesures en Valga (Pontevedra), mogen die naam dragen. Daarbij gelden eisen aan het formaat: de vrucht is 3,5 tot 5,5 cm lang, 1,5 tot 2 cm breed en weegt 3,5 tot 4,5 gram. De beschermde pepers worden van 1 mei tot en met 31 oktober verkocht, in zakjes van ongeveer 400 gram.

Een peper die in een winkel of bar als Padrón wordt aangeboden, hoeft dus niet onder die oorsprongsbenaming te vallen. Zoek je de beschermde variant, let dan op de naam Pemento de Herbón op de verpakking.

Bron: Publicatie van het enig document, Pemento de Herbón (EUR-Lex)

Zo worden ze gegeten

De gebruikelijke bereiding is kort bakken in olijfolie, tot de schil gerimpeld en op sommige plekken gekleurd is, en daarna grof zeezout erover. Ze worden warm gegeten, met de hand bij de steel gepakt. Meer is er niet voor nodig: het gerecht draait om de peper zelf.

In een tapasbar staan ze vaak naast andere eenvoudige gerechten zoals croquetas of een tortilla española.

De festa in Herbón

Herbón heeft een eigen pepperfeest, de Festa do Pemento de Herbón, die door de regio is erkend als Galicisch toeristisch feest. Padrón Turismo beschrijft een dag met openluchtmis, een landbouwoptocht, bloemen bij de standbeelden van de telers, prijzen voor telers en versierde tractoren, en gratis proeverij van de pepers. Het feest bestaat sinds de jaren zeventig; de bronnen geven 1978 en 1979 als beginjaar, daarom noemen we geen jaartal. De datum verschilt per jaar, dus controleer die bij Padrón Turismo voordat je erop plant.

Veelgestelde vragen