Costa del Garraf

Een kalksteenmassief dat tot aan de zee doorloopt

Tussen Barcelona en de monding van de Foix ligt een kuststrook die er anders uitziet dan de kusten eromheen. Het massief van het Garraf, een plateau van kalksteen, loopt hier door tot aan het water. Daardoor is de kustlijn steil en rotsig, en liggen de stranden in kleine inhammen in plaats van in lange zandbanen. Dit is de zuidwestelijke hoek van Catalonië, op nog geen uur reizen van de stad.

Het verschil met de buurkusten komt uit de ondergrond. Ten noordoosten van het massief ligt de delta van de Llobregat, waar de rivier eeuwenlang zand en slib heeft afgezet; daar zijn de stranden breed en vlak. Hetzelfde geldt verderop langs de Ebro, waar de Delta de l'Ebre een volledig vlak landschap van rivierafzettingen vormt. Waar kalksteen de kust bepaalt en geen rivier zand aanvoert, blijft er weinig strand over.

Zes gemeenten, drie met een kustlijn

De comarca Garraf telt zes gemeenten. Drie daarvan liggen aan zee en vormen samen de bewoonde kant van deze kust. Sitges is de bekendste en de meest op bezoekers ingerichte plaats, met een dicht bebouwd historisch centrum op een landtong. Vilanova i la Geltrú is de hoofdplaats van de comarca en veruit de grootste: een havenstad met visserij en een werkbevolking die er het hele jaar woont. Cubelles is kleiner en ligt al tegen de grens van de comarca aan, bij de monding van de Foix.

De drie andere gemeenten liggen landinwaarts, tegen of in het massief. Sant Pere de Ribes is met ruim dertigduizend inwoners even groot als Sitges, maar heeft geen eigen kust. Canyelles en Olivella zijn dorpen van enkele duizenden inwoners.

Bron: Idescat, gemeentecijfers comarca Garraf

Het Parc del Garraf achter de kust

Het grootste deel van het massief is beschermd als Parc del Garraf, een natuurgebied van ruim twaalfduizend hectare dat de Diputació de Barcelona beheert. Het park ligt over negen gemeenten verdeeld en reikt dus verder dan de comarca zelf. Vanaf de kustplaatsen sta je er binnen een paar kilometer in.

Kalksteen lost op in regenwater, en dat heeft hier een karstlandschap opgeleverd: schachten, grotten en droogdalen, met weinig oppervlaktewater omdat de regen in de ondergrond verdwijnt. De begroeiing is navenant laag en droog, met veel struikgewas in plaats van bos. Wie vanuit Barcelona liever de bergen in gaat dan naar de kust, kiest vaker voor de bedevaartsberg Montserrat; het Garraf is lager, kaler en veel minder druk.

Wat de naam wel en niet dekt

Costa-namen in Spanje zijn streekaanduidingen zonder vaste grenzen, en Costa del Garraf is er een van. In de praktijk slaat de naam op de kust van de comarca Garraf, dus op Sitges, Vilanova i la Geltrú en Cubelles. Castelldefels, dat vaak in hetzelfde rijtje wordt genoemd, valt er niet onder: die gemeente hoort bij de comarca Baix Llobregat, al ligt een deel van het natuurpark wel op haar grondgebied.

Ten zuidwesten sluit de Costa Dorada aan, ten noordoosten van Barcelona begint de Costa Brava. Beide namen zijn veel bekender, en reisaanbod voor deze kuststrook staat dan ook vaak onder een van die twee. Nog verder naar het zuiden, al in de Valenciaanse regio, ligt de Costa Blanca. Zoek je informatie over het Garraf, dan kom je verder met de plaatsnaam of met de naam van de comarca dan met de kustnaam.

Veelgestelde vragen