Benidorm, de verticale badplaats van de Costa Blanca

De rots van Canfali en de twee baaien eromheen

Benidorm ligt in de comarca Marina Baixa, in de provincie Alicante, ongeveer veertig kilometer ten noordoosten van de stad Alicante. Het is de grootste badplaats van de Costa Blanca, de kuststrook die zich van Dénia tot voorbij Torrevieja uitstrekt. Het midden van de stad is een rots die Canfali heet en die de kustlijn in twee baaien verdeelt: Playa de Levante aan de oostkant en Playa de Poniente aan de westkant. Op die rots ligt nu het uitzichtterras Balcón del Mediterráneo, met het oude dorp erachter.

De dichtstbijzijnde luchthaven is Alicante-Elche, ongeveer vijftig kilometer naar het zuidwesten. Daarvandaan rijden rechtstreekse bussen naar het busstation van Benidorm, met een rit van ongeveer drie kwartier. Vanuit de stad Alicante zelf gaat lijn 1 van de TRAM d'Alacant naar station Benidorm Intermodal; die rit duurt ruim een uur en overdag vertrekt er ongeveer elk half uur een tram. Een auto is in de stad zelf geen voorwaarde, want het centrum, de twee stranden en de meeste hotels liggen op loopafstand van elkaar.

Achter de stad lopen bergen tot dicht bij de zee. De Serra Gelada sluit de baai aan de oostkant af, en landinwaarts staat de Puig Campana, herkenbaar aan de diepe inkeping in zijn top. De baai zelf opent naar het zuiden, zodat de bergrug de noordenwind grotendeels tegenhoudt. Dezelfde bergen begrenzen de ruimte om te bouwen, want tussen de hellingen en het water ligt maar een smalle strook vlak land.

Het plan uit 1956 en de hoogbouw die erop volgde

Benidorm bestaat als zelfstandige plaats sinds 8 mei 1325. Op die dag verleende admiraal Bernat de Sarrià, namens koning Jaime II van Aragón, een carta puebla: een oorkonde die bewoners het recht gaf zich er te vestigen en de nederzetting zelfbestuur gaf. De gemeente vierde in 2025 het zevenhonderdjarig bestaan van dat document.

Van tonijnvangst naar de eerste pensions

Eeuwenlang leefde het dorp van de zee, en vooral van de almadraba, een stelsel van vaste netten waarmee tonijn werd gevangen die langs de kust trok. Toen die vangst terugliep, zochten veel mannen werk op de koopvaardij. Het toerisme begon ruim voor de hoogbouw: volgens de tijdlijn van de gemeente opende in 1865 de eerste herberg en in 1926 het Hotel Bilbaíno aan het strand van Levante. In die jaren was Benidorm nog een dorp van een paar duizend inwoners, en het bleef dat tot ver in de twintigste eeuw.

Van tuinstadplan naar verticale stad

Pedro Zaragoza Orts was burgemeester van 1950 tot 1967 en liet in 1956 een bestemmingsplan vaststellen dat het volledige gemeentelijke grondgebied besloeg, iets wat in Spanje niet eerder was gedaan. Het oorspronkelijke plan ging juist niet uit van torens: het schreef losse huizen op ruime percelen voor, in de geest van de tuinstad. Wat het wel vastlegde, was dat bij elk bouwvolume een hoeveelheid open ruimte moest horen. Toen de vraag naar bedden sneller groeide dan het aantal beschikbare percelen, bleek die regel in de hoogte eenvoudiger na te komen dan in de breedte, en vanaf 1963 spreekt de gemeente over de ciudad vertical, de verticale stad.

Het resultaat staat er nog steeds. Benidorm telt ongeveer dertig gebouwen van meer dan honderd meter hoog op een grondgebied van 38,51 vierkante kilometer. Het hoogste is Intempo, een woontoren uit 2021 die bestaat uit twee schuin oplopende delen met een kegelvormige constructie ertussen. Over de hoogte bestaat onenigheid: de Council on Tall Buildings and Urban Habitat registreert 187,1 meter en 49 verdiepingen, terwijl Spaanse overzichten 202,5 meter noemen, gemeten nadat er boven op het gebouw nog een vloer was aangebracht. Die hogere meting is door de CTBUH niet bevestigd. Het Gran Hotel Bali uit 2002 is met 186 meter het hoogste hotel van de stad en was jarenlang het hoogste gebouw van Spanje.

De gewoonte om te plannen is gebleven. In 2018 kreeg Benidorm als eerste gemeente ter wereld een certificaat als destino turístico inteligente volgens de Spaanse norm UNE 178501, een keurmerk voor de manier waarop een bestemming gegevens, toegankelijkheid en duurzaamheid beheert.

Het bikiniverhaal en wat ervan vaststaat

Aan Pedro Zaragoza hangt ook het verhaal dat hij op een Vespa naar Madrid reed om Franco persoonlijk toestemming te vragen voor de bikini, nadat de kerk met excommunicatie had gedreigd. Dat hij het dragen van bikini's in Benidorm toestond en dat hem dat aanklachten opleverde, is goed gedocumenteerd. De rit zelf kennen we vooral uit zijn eigen latere vertellingen, en de jaartallen die erbij worden genoemd verschillen per bron. Behandel het verhaal daarom als een anekdote met een feitelijke kern, niet als een gebeurtenis met een vaststaande datum.

Levante, Poniente en de calas aan de noordkant

De twee stranden danken hun naam aan de zon. Levante is de kant waar de zon opkomt en staat in het Spaans ook voor de oostenwind; poniente is de kant waar de zon ondergaat en staat voor de westenwind. Playa de Levante is ruim twee kilometer lang en loopt van het oude dorp naar de voet van de Serra Gelada. Playa de Poniente is met ruim drie kilometer langer en strekt zich uit van de jachthaven tot aan Cala Finestrat. Allebei zijn het brede zandstranden; de Blauwe Vlag die ze voeren, stelt onder meer eisen aan de waterkwaliteit, aan toezicht door strandwachten en aan toegankelijke opgangen.

Het verschil tussen de twee zit minder in het zand dan in wat erachter ligt. Achter Levante staan de meeste hotels, bars en winkels, en daar blijft het tot diep in de avond druk. Achter Poniente overheersen appartementen waarin ook het hele jaar door mensen wonen, en de boulevard is er rustiger. De boulevard langs Poniente is zelf een ontwerp met een geschiedenis. Het Barcelonese bureau OAB van Carlos Ferrater en Xavier Martí tekende hem tussen 2005 en 2009 als een golvend betonnen landschap van ongeveer 18.000 vierkante meter. Zitranden, schaduwplekken en trappen vangen het niveauverschil naar het zand op, en het ontwerp kreeg in 2011 de Spaanse nationale architectuurprijs in de categorie stedenbouw.

Direct onder de rots van Canfali ligt Cala del Mal Pas, een inham van ongeveer 120 meter die tussen de twee grote stranden in valt. Aan de noordelijke punt van de baai, waar de Serra Gelada begint, liggen nog twee kleine baaien: Cala del Tío Ximo en Cala de la Almadrava. Beide zijn rotsachtig en een stuk kleiner dan de twee stadsstranden. Levante, Poniente en Mal Pas kregen in 2026 alle drie een Blauwe Vlag. Wie liever een reeks kleine baaien heeft dan één lang stadsstrand, kijkt verderop langs de kust, bijvoorbeeld bij Jávea of het kleinere Moraira.

Bron: Visit Benidorm, stranden en calas

Het oude dorp boven het Balcón del Mediterráneo

De oude kern ligt op en rond de rots van Canfali, precies tussen de twee stranden in. Het is een klein gebied met smalle straten, witte gevels en een paar pleinen; je loopt er in een halfuur doorheen. Op het hoogste punt staat de kerk van San Jaime y Santa Ana, gebouwd tussen 1740 en 1780, met een klokkentoren die er tussen 1807 en 1812 bij kwam. De twee blauwe koepels zijn vanaf beide stranden te zien en zijn het eenvoudigste oriëntatiepunt van de stad.

Vlak eronder ligt het Balcón del Mediterráneo, een halfrond terras met een witte balustrade op de plek van de oude burcht. De vesting werd in de veertiende eeuw gebouwd in opdracht van dezelfde Bernat de Sarrià en moest de kust tegen piraten beschermen. In de tweede helft van de zestiende eeuw raakte de burcht in verval, omdat de eigenaren het onderhoud niet meer konden betalen. Het uitzichtpunt in zijn huidige vorm werd in 1962 geopend. Vanaf de balustrade kijk je naar links de baai van Levante in en naar rechts die van Poniente.

Rond het oude dorp liggen de markt, het Parque de Elche met zijn hoge palmen en een dicht net van tapasbars en kleine restaurants. Dit deel van de stad is laagbouw gebleven; de torens staan erachter en ernaast. Wie Benidorm alleen van foto's van de skyline kent, krijgt hier een ander beeld van de plaats.

De Serra Gelada en de eilandjes voor de kust

Aan de oostkant van de stad loopt een bergrug recht de zee in. De Serra Gelada is sinds maart 2005 beschermd als natuurpark en was het eerste gebied in de Valenciaanse Gemeenschap waarin land en zee samen die status kregen. Het park beslaat 5.564 hectare, waarvan ongeveer 88 procent zee is. Het landdeel van bijna 745 hectare ligt verdeeld over Benidorm, l'Alfàs del Pi en Altea.

De zeezijde van de rug bestaat uit kliffen die op sommige plekken boven de driehonderd meter uitkomen. In die wand zit een versteend duin dat tegen de rots aan is blijven hangen, een geologische bijzonderheid die zelden op deze schaal bewaard blijft. Vanaf het toeristenkantoor in Rincón de Loix loopt een gemarkeerd pad omhoog naar het kruis dat boven de stad staat; dat is een klim van ongeveer vijf kilometer heen en terug, zonder schaduw. Vanaf het kruis loopt een langere route over de kam naar de vuurtoren van Albir, met onderweg het hoogste punt van het park op ruim vierhonderd meter.

Voor de kust ligt het Illot de Benidorm, een onbewoond eiland dat samen met de eilandjes Mitjana, l'Olla en la Galera binnen de parkgrenzen valt. Vanaf de haven varen er in het seizoen boten naartoe. Het water rond de eilandjes hoort bij het beschermde deel, en duiken en snorkelen zijn er aan regels gebonden die bij het parkbestuur zijn na te vragen.

De vier pretparken aan de rand van de stad

Benidorm heeft vier parken net buiten het bebouwde centrum. Terra Mítica is het grootste en opende in 2000; het is ingedeeld in zones rond Egypte, Griekenland, Rome, Iberië en de eilanden van de Middellandse Zee. Aqualandia is een waterpark dat al in 1985 openging en daarmee het eerste van Spanje was. Mundomar, uit 1996, richt zich op zeedieren en exotische soorten, en Terra Natura is sinds 2005 een dierenpark waarin de dieren per werelddeel zijn gegroepeerd.

Aqualandia en Mundomar liggen vlak bij elkaar op de helling boven Rincón de Loix, aan het noordelijke eind van Levante. Terra Natura ligt aan de andere kant van de stad en Terra Mítica een paar kilometer landinwaarts, met een eigen halte aan tramlijn 1. Je komt er dus zonder auto, en bij regen of een te hete middag heb je een alternatief voor het strand.

Hoe de wijken langs het strand verschillen

Benidorm is compact genoeg om te voet te verkennen, maar de sfeer verschilt sterk per deel. Aan het noordelijke eind van Playa de Levante ligt Rincón de Loix, de buurt met de meeste Britse bars, fish-and-chipszaken en avondshows. Daar hangt in het hoogseizoen een uitgaanssfeer die je in de rest van de stad niet aantreft, met muziek op straat tot in de kleine uurtjes.

In het middendeel, achter de boulevard van Levante, staan de meeste grote hotels. Het aanbod is er gemengd en de afstanden zijn kort: strand, winkels, bushaltes en restaurants liggen om de hoek. Het oude dorp en de kant van Poniente zijn een stuk rustiger. Daar wonen ook de meeste Benidormers zelf, en de bars en restaurants richten zich sterker op Spaanse gasten dan op buitenlandse.

Die verdeling maakt de keuze van een hotel belangrijker dan in veel andere badplaatsen. Wie rustig wil slapen, boekt beter niet pal boven een uitgaansstraat, en wie juist op loopafstand van de shows wil zitten, moet niet het verste stuk van Poniente kiezen. Tussen die twee uitersten ligt ongeveer vijf kilometer strand. Kijk voor het boeken op de kaart waar het adres precies staat, want hotelnamen zeggen daar weinig over.

Waarom Benidorm ook in januari open is

Benidorm kent geen seizoen waarin de stad sluit. In 2024 telde het Spaanse statistiekbureau 11,5 miljoen hotelovernachtingen in de gemeente, genoeg voor de vierde plaats van het land, achter Barcelona, Madrid en San Bartolomé de Tirajana op Gran Canaria. Dat aantal komt niet uitsluitend uit de zomermaanden: de hotelkoepel HOSBEC mat voor januari 2026 een gemiddelde bezetting van ongeveer 65 procent, enkele punten lager dan een jaar eerder. Spanje en het Verenigd Koninkrijk leverden die maand elk ongeveer veertig procent van de gasten, en het aandeel uit Nederland en België lag hoger dan in januari 2025.

Twee evenementen trekken in de winter bezoekers naar de stad. Op 18 januari 2026 reed in Benidorm voor het vierde jaar op rij een wereldbekerwedstrijd veldrijden, een discipline waarvan het hele seizoen in de Europese winter valt. In februari volgde het Benidorm Fest, het liedjesfestival dat de Spaanse publieke omroep sinds 2022 in het Palau d'Esports l'Illa houdt. Tussen 2022 en 2025 koos dat festival de Spaanse inzending voor het Eurovisiesongfestival; de editie van 2026 deed dat niet, omdat de omroep besloot dat jaar niet aan het songfestival deel te nemen.

Een derde winterpubliek komt via het Imserso-programma, waarmee Spaanse gepensioneerden buiten het hoogseizoen voordelig op reis gaan. Het aantal deelnemende hotels in Benidorm liep terug van 21 in de winter van 2024-2025 naar 16 in de winter daarna. Niet elk hotel blijft het hele jaar open, dus controleer bij een reis in november, januari of februari of je accommodatie en de voorzieningen eromheen in die weken draaien.

Benidorm naast de buurplaatsen aan dezelfde kust

Benidorm is de enige plaats aan de Costa Blanca die op deze manier gebouwd is. De andere kustplaatsen zijn laag en veel kleiner, en wie de hoogbouw te veel vindt, hoeft daarvoor niet ver te reizen. Vanaf hetzelfde station Benidorm Intermodal vertrekt tramlijn 9 noordwaarts langs de kust naar Dénia; de hele rit duurt ruim een uur en de tram stopt onderweg in de belangrijkste kustplaatsen.

De eerste grotere halte is Altea, met een kern van witte huizen op een heuvel, een kerk met een blauwgetegelde koepel en kiezelstranden in plaats van zand. Halverwege ligt Calpe, herkenbaar aan de Peñón de Ifach, de kalkrots die aan de rand van de baai uit zee opsteekt. Eindpunt is Dénia, een havenstad met een kasteel boven het centrum en veerboten naar de Balearen.

Ten zuiden van de stad Alicante begint een ander soort kust, met lange zandstranden, duinen en zoutmeren in plaats van rotsen. Santa Pola en Guardamar del Segura hebben uitgestrekte natuurgebieden direct achter het strand, en Torrevieja is vooral bekend van zijn roze zoutlagune. Vanuit Benidorm zijn die plaatsen alleen met een overstap in Alicante of met de auto te bereiken, en ze liggen dus eerder voor een aparte reis dan voor een dagtocht. Hoe deze kust zich verhoudt tot de andere Spaanse kusten en streken, staat in het overzicht van Spaanse bestemmingen.

Bron: TRAM d'Alacant (FGV), lijn 9 Benidorm-Dénia

Veelgestelde vragen